Η υγρομόνωση της ταράτσας είναι κάτι που απλά πρέπει να γίνει σε όλες τις ταράτσες προκειμένου να προληφθούν και να αποτραπούν όλα τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσει το νερό σε ένα κτίριο. Ως γνωστόν, το νερό προκαλεί διάβρωση σε σίδερα, πλάκες και κολώνες και με τον καιρό μπορεί να τα κάνει άχρηστα, πράγμα που σημαίνει πως το κτίριο πλέον μπορεί να χαρακτηριστεί κι επικίνδυνο. Επιπλέον, αν το νερό περάσει μέσα σε τοίχους και οροφές σπιτιών, μπορεί να δημιουργήσει μούχλα ή οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας στους κατοίκους.
Η υγρομόνωση γίνεται είτε με την τοποθέτηση ειδικού ασφαλτόπανου είτε χρησιμοποιώντας επαλειφόμενο ελαστομερές στεγανωτικό.
- Το ασφαλτόπανο σε συνδυασμό με άλλα υλικά στεγανοποίησης όπως λάμες στήριξης και μαστίχη, μπορεί να προσφέρει τέλεια στεγανότητα και με μεγάλη διάρκεια.
- Το επαλειφόμενο στεγανωτικό είναι ένα υλικό ελαστομερές σε διάφορες μορφές με ένα ή και δύο συστατικά. Τοποθετείται στο σύνολο της έκτασης της ταράτσας και στην ουσία μετά την τοποθέτηση του δημιουργείται μία αδιαπέραστη μεμβράνη προστασίας από το νερό και την υγρασία.
Και τα δύο αυτά υλικά μπορούν να προσφέρουν αποτελεσματική υγρομόνωση με μεγάλη διάρκεια, αρκεί η τοποθέτηση τους να γίνει σωστά και από επαγγελματίες.
Δεν αρκεί μόνο η υγρομόνωση για τις μονώσεις ταρατσών. Για να έχουμε όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική και πλήρη μόνωση, θα πρέπει να γίνει και θερμομόνωση. Το θερμομονωτικό υλικό τοποθετείται στη ταράτσα μετά την ολοκλήρωση της υγρομόνωσης και στη συνέχεια καλύπτεται με μπετό κατάλληλα οπλισμένο ώστε να προστατεύεται το θερμομονωτικό υλικό. Στη συνέχεια, δημιουργούνται ρήσεις για την απομάκρυνση των βρόχινων υδάτων. Αν δεν μπορεί να τοποθετηθεί οπλισμένο μπετό στην οροφή, τότε θα χρησιμοποιηθεί κάποιο άλλο υλικό επικάλυψης.
Μετά τη μόνωση των ταρατσών, μπορεί να τοποθετηθούν σε αυτές πολλών ειδών δάπεδα, όπως το βιομηχανικό ή η πατητή τσιμεντοκονία ή ακόμη να γίνει και τοποθέτηση ειδικών πλακιδίων.
Οι μονώσεις ταρατσών θα πρέπει να αποτελούν μέρος κάθε ανακαίνισης, καθώς προστατεύουν το πιο ευαίσθητο μέρος ενός κτιρίου και αποτρέπουν πολλούς κινδύνους τόσο για το ίδιο το κτίριο, όσο και για την υγεία των κατοίκων του.